Visceraal vet: het onzichtbare gevaar voor je gezondheid

Je kunt er slank uitzien en toch een gevaarlijk hoog visceraal vetgehalte hebben. Andersom kan iemand met zichtbaar overgewicht weinig visceraal vet dragen. Visceraal vet — het vet dat zich ophoopt rondom je organen in de buikholte — is de meest schadelijke vorm van lichaamsvet, en het meest onderschatte.

Wat is visceraal vet precies?

Je lichaam slaat vet op twee manieren op. Subcutaan vet zit direct onder de huid en is het vet dat je kunt vastpakken. Visceraal vet zit dieper: rondom de lever, alvleesklier, darmen en andere organen in de buikholte. Dit vet is metabolisch actief op een manier waarop onderhuids vet dat niet is.

Visceraal vetweefsel scheidt voortdurend ontstekingsstoffen en vrije vetzuren af in de bloedbaan. Die stoffen bereiken direct de lever via de poortader, wat bijdraagt aan insulineresistentie, verhoogde bloedsuiker, ontsteking en uiteindelijk hart- en vaatziekten.

De wetenschap is duidelijk

Onderzoek gepubliceerd in Diabetic Medicine toonde aan dat visceraal vet — niet subcutaan vet — de sterkste onafhankelijke voorspeller is van insulineresistentie bij niet-diabetische volwassenen. Een andere studie in het kader van het grote INSPIRE ME IAA-project liet zien dat visceraal vet bij zowel mensen met als zonder diabetes type 2 direct samenhangt met cardiometabole risicofactoren, waaronder bloeddruk, triglyceriden, HDL-cholesterol en nuchtere glucose.

Vrouwen in de postmenopauze met hoge viscerale vetophoping bleken een significant verhoogd cardiovasculair risicoprofiel te hebben, zelfs als hun totale gewicht vergelijkbaar was met vrouwen met minder visceraal vet. Dat maakt visceraal vet tot een onafhankelijke risicofactor — los van gewicht of BMI.

Waarom de buikomtrek niet genoeg is

Buikomtrek meten is een eenvoudige manier om een indruk te krijgen van visceraal vet, maar het is niet precies. Iemand met een brede maar stevig gespierde romp kan een grotere buikomtrek hebben dan iemand met veel visceraal vet maar weinig spieren. De InBody-meting geeft een directere schatting van visceraal vetoppervlak en is daardoor veel nauwkeuriger voor individuele begeleiding.

Wat kun je eraan doen?

Goed nieuws: visceraal vet reageert relatief goed op leefstijlveranderingen. Caloriebeperking, aerobe beweging en het verminderen van suiker- en alcoholinname zijn de meest effectieve strategieën. Bijzonder is dat visceraal vet bij gewichtsverlies sneller afneemt dan subcutaan vet — het lichaam pakt dit vet bij voorkeur aan als energiebron.

• Beweeg minimaal 150 minuten per week op matige intensiteit — bij voorkeur een combinatie van cardio en krachttraining
• Verminder toegevoegde suikers en geraffineerde koolhydraten
• Slaap voldoende — slaaptekort stimuleert visceraal vetopslag
• Beheer stress — cortisol bevordert visceraal vetaccumulatie

Bij VitalScan meten we je viscerale vetniveau bij elke InBody-meting. Zo kun je de vooruitgang exact bijhouden — ook als de weegschaal nauwelijks beweegt maar je lichaamssamenstelling wél verbetert.